Identiteit

Identiteit ontwikkelen

Identiteit ontwikkelen

In mijn blog lees je hoe ik werd geraakt door een uithuisgeplaatste zoon van 11 die op zoek is naar zijn identiteit. Daarnaast maakte ik kennis met een meisje van 15 die vastloopt op het voortgezet onderwijs.  Ik herkende gedragingen die ik ook zie bij mijn dochter van 7 die gediagnostiseerd is met het autisme spectrum stoornis. Leuk nieuws: Baby op komst! We krijgen er onverwacht een neefje of nichtje bij. Wat een cadeau! Naast het geslacht ben ik ook ontzettend benieuwd naar zijn of haar unieke karakter.

Uit huis geplaatst

Waarom heb ik de achternaam van mijn moeder? Wat is de achternaam van mijn vader? Wie is mijn vader? Wat deed hij voor werk? Hoe oud is hij? Waarom woont mijn (half) broertje wel bij mama en ik niet? Een uithuisgeplaatste jongen van 11 is op zoek naar antwoorden.

De pleegzorgmedewerker vraagt moeder of zij de vragen kan beantwoorden van haar zoon. De pleegzorgmedewerker verteld moeder dat haar zoon zijn identiteit aan het ontwikkelen is en dat het belangrijk voor hem is om antwoord te krijgen op bepaalde vragen.

Moeder twijfelt. Ze weet niet wat de gevolgen zijn als ze antwoord geeft op deze vragen. Gaat hij dan op zoek naar zijn drugs verslaafde vader? Vader is vanaf zes weken zwangerschap uit beeld geraakt. Kan ik hierdoor in de problemen komen? Moeder heeft angst dat zij en haar thuis wonende zoontje van 4 onder toezichtstelling komen of in het slechtste geval haar jongste zoon ook uit huis geplaatst wordt. Ze is door schade en schande wijzer geworden en probeert haar kind te beschermen.

 

Moeder doet het goed.  De vader van haar jongste zoon is sinds kort weer op vrije voeten. Ondanks de angst die ze heeft dat hij langs komt gaat ze de deur uit. Ze brengt haar zoon naar school, doet boodschappen en gaat naar de speeltuin. En het belangrijkste van alles is dat ze haar kinderen niet meer in gevaarlijke situaties brengt. Als haar kinderen onverhoopt toch in een onveilige situatie terecht komen dan stapt ze uit de situatie. Ze neemt afstand en verbreekt het contact. Ze weet wat er nodig is om een veilig thuis te bieden en ze past het ook toe. Ze heeft daarom niets te vrezen.

 

We stellen moeder gerust en ze geeft de pleegzorgmedewerker de antwoorden waar haar oudste zoon om vroeg. Haar zoon heeft aangegeven dat hij vaker en langer bij moeder op bezoek wil komen. De gezinsvoogd gaat akkoord en de bezoekregeling wordt uitgebreid. Moeder wil het graag goed doen en vraagt of ik als gezinsbegeleider bij deze bezoekjes aanwezig wil zijn.

Autisme

Onze dochter kreeg twee weken geleden de diagnose ASS. Dit was emotioneel voor ons als ouders. De bevestiging dat we het goed gezien hebben gaf de ontlading. Een lach en een traan. Nu is het makkelijker om de juiste hulp te krijgen zodat zij zich kan ontwikkelen. Het belangrijkste vinden we dat ze lekker in haar vel zit en dat we weten wat er nodig is om dit zo te houden.

Is die stempel nu echt nodig hoor ik vaak om me heen. Ik ben ervan overtuigd dat het alleen maar helpend kan zijn. De wereld is niet ingericht op mensen met ASS. De wereld kan zich ook niet aanpassen aan mensen met ASS. Mensen met ASS kunnen zelf wel leren hoe ze hiermee omgaan. Vanuit hun kracht. Vanuit hun kwaliteiten en talenten zodat ze met (zelf) vertrouwen in het leven staan.

Meisjes met ASS zijn kwetsbaar. Ze kopiëren gedrag of zijn sociaal wenselijk. Doordat ze dit doen is het voor hen lastig om hun eigen identiteit te ontwikkelen en komen ze vroeg of laat in de problemen.

Ik begeleid een meisje van 15 die vastloopt op het voortgezet onderwijs en ik herken er veel in van onze dochter. In de psychologische rapporten wordt gesproken over ASS kenmerken maar ze is nooit gediagnosticeerd. Als hulpverlener vind ik het prettig om te werken met diagnoses. Ik kan hierdoor makkelijker aansluiten bij de cliënt. Hierdoor ontstaat er vertrouwen en vanuit die relatie kunnen we samen aan doelstellingen werken.

Ik sloot afgelopen week niet goed aan bij dit meisje. Ik stelde open vragen waar zij terugkerend: “ik weet het niet” op antwoorden. Ze werd overprikkelt en zocht steun bij haar moeder. Alles in haar zei dat ze wilde vluchten maar toch bleef ze sociaal wenselijk zitten en ging ze over haar grenzen heen.

Ze had maar één wens en dat was slimmer zijn zodat ze een leuke opleiding kon gaan doen. Aan één deel van die hulpvraag kunnen we werken en dan hoop ik dat het andere stukje van de hulpvraag op termijn ook anders bekeken zal worden door haar.

Baby op komst

Mijn schoonzus is zwanger en dat betekent dat er onverwacht nog een kindje bij komt in de familie. Niet gepland maar wel gewenst. Wat een cadeau! De neefjes en nichtjes (9, 9, 7, 7, 7 en 5) hebben allemaal een andere voorkeur voor het geslacht.

Ik vind het ontzettend mooi om de kinderen te zien opgroeien met hun eigen persoonlijkheid, kwaliteiten en eigenaardigheden. En nu komt er nog zo’n uniek mens bij. Geweldig om aan de zijlijn te mogen meemaken hoe hij of zij zijn eigen identiteit gaat ontwikkelen.

Als moeder, tante en hulpverlener maakt het me niet uit wat voor geslacht, diagnose of trauma je hebt. Iedereen worstelt wel eens met zichzelf. Je kunt je niet altijd goed voelen. Er zijn zoveel prikkels, verwachtingen en teleurstellingen waar je mee om moet leren gaan.

Ik vind het belangrijk dat iedereen zich gehoord, gezien en gewaardeerd voelt. Dat is mijn inziens de basis om jezelf te kunnen ontwikkelen. En daar draag ik in iedere rol, in kleine of grote mate, zo goed als mogelijk mijn steentje aan bij!

 

 

 

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *