Over mij

Wie ben ik
Mijn naam is Sara Meulenbroeks- van der Horst. Ik ben 35 jaar, getrouwd met John en moeder van Juul (8) en Anna (5)

Ik groeide op in het Brabantse Milheeze.
Het is een klein dorp met ongeveer 2200 inwoners.
Als kleine meid was ik al ondernemend. Ik ging graag op ontdekking uit en was erg nieuwsgierig naar de wereld om me heen.
Daarnaast had ik geen schrik en nam graag het voortouw.

Hobby
Voetbal was in mijn jeugd de allergrootste passie. In die tijd was dat vooral nog een jongenssport en daar voelde ik me op mijn plek.
De eerlijkheid en de directheid heb ik altijd kunnen waarderen. Ik wist waar ik aan toe was en dit haalde het beste in me naar boven.

Elke zaterdag werd er gelachen en hoorde ik de tegenstander vooraf zeggen; ze hebben een meisje!
In eerste instantie hielden ze vaak in, maar uiteindelijk wilde ze niet door een meisje voorbij gespeeld worden en gingen ze het duel aan. Daar hield ik van, ik wilde graag gelijkwaardig behandeld worden.

Jeugd
Mijn basisschool tijd was onbezorgd.
Ik wist goed wat ik wilde en als ik ergens achter stond dan ging ik daarvoor.
Zo ook bij de keuze voor het voortgezet onderwijs. Ondanks dat er niemand vanuit de basisschool naar dezelfde school ging besloot ik alleen te gaan.
Zo las ik in een toenmalig tienertijdschrift dat je de eerste schooldag direct indruk moest maken. Dat advies volgde ik op. Met een knaloranje shirt en een hoofd vol vlechtjes fietste ik met een uitstraling wat op zelfvertrouwen leek richting de nieuwe school.
Het eerste jaar liep voorspoedig maar in oktober van het tweede jaar veranderde alles.

Thuissituatie
Mijn vader liep Niet Aangeboren Hersenletsel op bij een bedrijfsongeval.
De natuurlijke gezinssituatie was er niet meer. Er was verdriet, onzekerheid en de aandacht was er voor pa en zijn revalidatie. In datzelfde jaar kreeg mijn moeder borstkanker en samen met mijn oudere zus en jongere broer probeerde we het thuis draaiende te houden.
Als puberende kinderen werden we in sneltrein vaart volwassen.

Ik probeerde op school aandacht te trekken en dat deed ik niet door goede cijfers te halen!
Ik bleef twee keer zitten en moest zonder diploma de school verlaten.

Leergierig
Het voordeel daar aan was dat ik kon gaan werken en geld verdienen!
Na een tijd in een kledingwinkel te hebben gewerkt kwam de motivatie omhoog om toch mijn diploma te gaan halen.

Ik ging naar het volwassenen onderwijs. De gemotiveerde mensen en kleine klassen bleken een optimaal leerklimaat voor mij. Ik haalde mijn diploma met hoge cijfers en besloot een sociaal pedagogische opleiding te volgen.

Ik solliciteerde voor een stageplek binnen een epilepsiecentrum en daar werd me al snel een contract aangeboden. Ik heb er vervolgens 14 jaar gewerkt met verstandelijk gehandicapten cliënten met epilepsie en probleemgedrag.
Functies die ik bekleedde waren activiteitenbegeleidster, zorgcoördinator en senior-begeleider.
Ik volgde een management opleiding, een coaching opleiding en verdiepte me in de mindset.

Observeren
Ik ben altijd gefascineerd geweest door het gedrag van mensen. Ik ben nieuwsgierig naar het verhaal achter de persoon. Wat zijn de gedachten, gevoelens en gedragingen? Zou diegene anders willen en kunnen? Als ik een motivatie bij iemand omhoog kan halen dan grijp ik die met beide handen aan!

De kern van wat elk mens wil is volgens mij gelukkig zijn, lekker in je vel zitten. Dat is een hele uitdaging want het leven stelt ons soms behoorlijk op de proef. Er wordt niemand overgeslagen want elk huisje heeft zijn kruisje.

Doorzettingsvermogen
Ik vind het belangrijk om oprechte aandacht te geven. Iedereen wil graag gehoord, gezien en gewaardeerd worden. In mijn werk in de zorg heb ik geleerd dat vertrouwen de basis is voor het aangaan van een (professionele) relatie. Helaas zijn in de zorg de teams groot en het verloop hoog en daardoor is het steeds weer een uitdaging om kwaliteit van zorg te leveren. Om in een zorginstelling te wonen en te werken moet je veerkrachtig zijn.

Veerkracht is een kwaliteit die ik mezelf ook toe kan schrijven.
Ik heb niet altijd de makkelijkste weg gekozen en tegenslagen zijn ook op mijn pad gekomen.

Gezin
Ik werd verliefd op John, mijn huidige man en toenmalige collega. Ik besloot om mijn jeugdliefde, waar ik 4 maanden mee was getrouwd te verlaten.
Pure intuïtie. Dit riep veel emotie op bij alle mensen in de naasten omgeving en daar werd ik enorm door geraakt. Het heeft lange tijd geduurd voor ik weer mezelf kon zijn.
Ik trouwde met John en er zijn twee prachtige kinderen uit voort gekomen.

Gemis
Helaas zijn mijn schoonouders beide overleden aan kanker. John is al jong wees geworden en opa en oma zijn niet fysiek in het leven van Juul en Anna. Mijn schoonmoeder schreef; “Je hoeft me niet los te laten, je moet me op een andere manier vasthouden.” Dat is voor mij een gedachten die troost biedt.

2011
Juul liep als 4 maanden oude baby hersenvliesontsteking op. Op de I.C. in Groningen beleefde we spannende tijden en dreigde we Juul kwijt te raken.
Juul overleefde. En toen wij vanuit het hoge noorden huiswaarts keerden was het afwachten wat de restschade zou zijn. Als jonge ouders moesten we weer leren vertrouwen op onszelf en Juul. Juul ontwikkelt zich goed maar blijft altijd een zorgenkindje waar een vergrootglas op ligt.

Lijf
Ik kreeg zelf ook te kampen met lichamelijke klachten. Na vele onderzoeken in het ziekenhuis bleven deze klachten onverklaarbaar. Mijn werk in de zorg werd te zwaar maar door het ontbreken van een diagnose kon ik dat niet hard maken.

Uitdaging
Ik stel me niet graag afhankelijk op en richt me graag op de mogelijkheden. Hetgeen wat ik wel kan, wat ik leuk vind en waar ik goed in ben is coachen, trainen en begeleiden.

Sindsdien bouw ik als zelfstandig ondernemer aan mijn bedrijf!

© Copyright - Sara Meulenbroeks